Dit is waarschijnlijk het laatste bericht over de gamme, want hij is klaar! En ik voel me er helemaal in mijn element. Ik ben ook met een groentetuin begonnen en ik hoop in de herfst en winter er smakelijk van te eten. Ik heb het fotoboek van de gamme ook meteen bijgewerkt zodat jullie kunnen zien hoe het geworden is. Ik ben er zelf in ieder geval erg trots op en krijg heel veel positieve reakties van de mensen die langs komen. Vandaag zelfs twee Israeli’s, dat was ook erg leuk, die hadden zoiets nooit gezien. Verder is de vakantie hier begonnen, volgende week werk ik op de boerderij en de week erna begint de zomerkursus, eerst nog een week praktijk op school en daarna een week geiten melken op Sinjarheim, de zomerboerderij van de school. Handmelken, want er is daar geen stroom. Ben benieuwd hoe dat gaat….

Het gaat de goede kant op met de gamme. De muren zijn klaar en het geheel is overdekt met een zeil en een soort fiberdoek. Dat laatste om het zeil te beschermen tegen eventuele wortels. Sinds Pasen woon ik erin en ik heb het aardig voor elkaar nu, met een kachel waarop ik kan koken en een comfortabele slaapplaats. De kachel heb ik nu niet nodig, het is lekker warm hier en ik kook buiten op een kampvuurtje. Lekker hoor, een soort permanent kampeergevoel. Ik ben nu bezig met het leggen van graszoden. Die dienen als isolatie zodat het in de zomer lekker koel blijft en in de winter lekker warm. En als het meezit ziet het er straks nog mooi uit ook, met allemaal verschillende bloemetjes enzo. De vrijgekomen ruimte gebruik ik als groententuin. Misschien komen er ook nog een paar kippen maar dat weet ik nog niet zeker. Er staan een paar nieuwe foto’s in het fotoalbum onder de rubriek “Gamme”. Verder alles ok hier, 5 juni is er tentamen en daarna nog een paar weken praktijk en dan is het alweer vakantie.

Vorige week zijn we gaan skieën. Ik heb een leuke panoramafoto gemaakt die ik met jullie wil delen. Zo krijgen jullie een beetje een indruk hoe het er hier uitziet in de hoge bergen.

Met je muis kun je ronddraaien (linker muisknop ingedrukt houden) en op het plustekentje kun je inzoomen. Je moet wel Quicktime op de PC hebben geïnstalleerd. Have fun!

Deze week zijn we met school naar Frønningen geweest. Dit is een afgelegen gebied in het Sognefjord waar nog maar heel weinig mensen wonen. Je kan er alleen met de veerboot komen en er zijn geen winkels ofzo. Het thema van de week was bosarbeid, maar we hebben ook een skitocht gemaakt. Het was reuze gezellig met heel mooi weer en een heleboel sneeuw. De skitocht was wel spannend want ik heb natuurlijk van skiën totaal geen kaas gegeten. Maar ik kon de Noren op weg naar boven aardig bijhouden. Naar beneden was een heel ander verhaal want ik ben wel een aantal keren gevallen en dat kost tijd

Het werken in het bos was ook heel leuk en leerzaam. Naast het zagen van bomen hebben we ook veel geleerd om de hoogte van de bomen te meten ( zonder er in te klimmen dus) en hoe je kan bepalen hoeveel kubieke meter bruikbaar hout er per hectare staat. En we hebben de bomen met paardekracht uit het bos gehaald. Dat was ook erg spannend omdat er erg veel sneeuw lag. In de pauze koffie koken op het kampvuur en worsten roosteren. Op weg terug naar de veerboot hebben we een oude zaagmolen bekeken, daar ging mijn hart wel sneller van kloppen! De zaagmolen is in erg slechte staat maar wie weet wat er nog van te maken valt. Er is hier en daar al wat restauratiewerk uitgevoerd. Het past goed in mijn plannen in ieder geval. Er zijn ook een aantal verlaten boerderijen en een aantal medeleerlingen zijn ook erg enthousiast over Frønningen dus wellicht krijgt dit nog een vervolg. Foto’s van Frønningen zijn te bekijken in het fotoboek onder het kopje SJH.

Verder is het hier erg druk met werk en studie en, jawel, gitaarspelen. Ik ben er drie weken geleden (weer) mee begonnen en ik moet zeggen dat het iedere dag een beetje beter gaat. Er lopen hier heel wat gitaristen rond en dat geeft de nodige inspiratie en hulp. De gamme gaat ook langzaam maar zeker de goede kant op en ik denk erover er eind maart in te gaan slapen. Het is dan vast nog niet helemaal af maar ik denk wel dat het voldoende ver klaar komt om erin te kunnen slapen. Ik hou jullie op de hoogte!

Het gaat langzaam maar zeker de goede kant op met de gamme. Twee weken geleden ben ik opnieuw begonnen met het opbouwen. Al doende leert men, zeg maar. De belangrijkste verandering is dat de gamme nu een heel stuk kleiner is en dat heeft veel voordelen. De wanden zijn steiler geworden en hij is smaller en korter. Dat maakt het een stuk veiliger en makkelijke warm te houden. Ook heb ik het idee van een open vuurplaats laten varen. Ik heb het er met de buurvrouw over gehad die een open vuur gebruikt in haar lavvu en hoewel erg gezellig is het niet erg praktisch in het gebruik. Vooral omdat je een gat in het dak nodig hebt en er daardoor veel warmte naar buiten vliegt en regen naar binnen. Maar een kachel geeft geen licht en zo zie je maar weer dat elke technische oplossing een nieuw probleem creëert. Toch heb ik besloten een oven te gaan maken. Komt wel goed uit dat ik inmiddels heb leren lassen op school dus dat kan ik mooi in de praktijk gaan brengen. Foto’s van het project staan in een apart fotoboek.

Eindelijk weer eens een berichtje. Ik hoop dat mijn trouwe lezers het me vergeven. Het is ongelofelijk druk geweest de afgelopen tijd en daarnaast waren er omstandigheden waardoor ik niet erg veel zin had om te schrijven. Maar dat is nu voorbij en ik heb ff wat meer tijd dus hier komt een goedmakertje (hopelijk).

Laat ik verdergaan waar ik gebleven was. Na de turbulente terugreis naar Aurland ben ik voortvarend aan de slag gegaan om mijn verblijf hier veilig te stellen. Dit heeft geleid tot een tweetal nieuwe bijbanen een en bouwproject. Als eerste nieuwe bijbaan, naast de supermarkt, ben ik steuncontact voor een jongen met ontwikkelingsachterstand. Hij werkt maandag en dinsdag op onze school en op maandagavond ga ik met hem allerlei leuke dingen doen. Zo hebben we kerstdecoratie en kaarsen gemaakt en appeltaart gebakken. En daarna zijn we aan de gang gegaan met houtsnijwerk. Het gaat heel goed en we vinden het heel gezellig.

De tweede bijbaan is in het bejaardentehuis. Daar ben ik drie weken geleden begonnen met inwerken en na drie diensten kon ik zelfstandig aan de slag. Ik moet de mensen helpen met opstaan, wassen en aankleden en daarna gaan we ontbijten. Daarna maak ik een wandelingetje en een praatje met diegene die daar zin in hebben en af en toe moet ik een verdwaalde patient weer naar de goede afdeling terugbrengen. De ochtenddienst eindigt met de warme maaltijd waarna ze gaan rusten en ik naar huis kan. De avonddienst gaat ongeveer hetzelfde maar dan in omgekeerde volgorde, met uitzondering van de warme maaltijd natuurlijk. Het is leuk werk om te doen en het geeft een goed gevoel om iets nuttigs te kunnen doen voor de medemens. Het enige wat echt moeilijk is, is om de mensen te verstaan. Het lokale dialect is toch al niet eenvoudig en met bejaarden geeft dat wat extra complicaties. Maar tot nu toe weet ik me aardig te redden.

Dan over het bouwproject. Hoewel de inkomsten met de bijbanen flink verbeterd zijn is het desondanks toch noodzakelijk om wat aan de uitgaven te doen. En aangezien de huur van de kamer in het internaat een aardige kostenpost is, kreeg ik het idee om gratis huisvesting te organiseren. Dit heeft geleid tot het bouwen van een gamme op een stuk grond van school. Een gamme, of goahti op zijn samisch, is een traditioneel bouwwerk van de Samen, de oorspronkelijke bewoners van noord scandinavië. Het is eigenlijk een soort plaggenhut die al duizenden jaren zo gebouwd word. Ik probeer het zou authentiek mogelijk te houden en dat lukt aardig maar ik ben toch tot het gebruik van een kettingzaag overgegaan. Ik hak de bomen wel met een bijl en haal de schors er ook met handgereedschap af, maar het op maat maken van de staanders heb ik met de kettingzaag gedaan omdat het anders veel te veel tijd zou gaan kosten. Maar, eerlijk is eerlijk, als de Samen een kettingzaag hadden gehad zouden ze hem zeker gebruikt hebben. In de gamme komt een vuurplaats (ildstet) en een gat in het dak (mooi gezegd: ljore) dient als schoorsteen en tevens als raam. Er komen vier slaapplaatsen in. Hoe die eruit komen te zien is nog niet helemaal duidelijk maar het zullen geen Hästings worden…

Het is gelijk een soort sociaal experiment want ik ga er met twee meiden uit mijn klas in wonen, Elice en Linda. Dat wordt vast heel gezellig! In ieder geval zijn we alle drie geïnteresseerd in een eenvoudige levensstijl en onder de beschermende vleugels van de school moet dat vast gaan lukken. Daarnaast krijgen we nog hulp van twee andere vrijwilligers, Geir en Idun, die het ook leuk vinden om hutten de bouwen. Sanitair en keuken kunnen we in ieder geval blijven gebruiken en ook de bibliotheek met de daar aanwezige Internet verbinding, niet geheel onbelangrijk natuurlijk. Ik zal een aparte pagina maken over de gamme zodat jullie kunnen zien hoe het ermee gaat. Hier is alvast een plaatje van de situatie van vandaag.

Dan was er ook nog de kerstvakantie in Nederland. Het is een hele leuke week geweest met veel leuke dingen samen met Flip en Kiki. We hebben geschaatst en twee keer appels gepoft op de tuinkachel. Ik heb nog even mijn houthakkerskunsten laten zien. Sorry, Kiki, van het achterlicht van je fiets…. En we hebben nog een skeltertochtje gemaakt en op donderdag zijn we naar Blijdorp geweest met mijn moeder. Eerste kerstdag bij mijn vader en tweede kerstdag bij Jan en Laura met familie. Het was erg gezellig en ik heb er heel erg van genoten. Bij deze wil ik de sponsoren van mijn vliegticket hartelijk bedanken, ik had het niet willen missen. Vanwege de korte tijd die ik had heb ik niet iedereen kunnen ontmoeten die ik wilde zien, maar ik hoop echt daar de volgende keer aan toe te komen.

Nou dat was het wel weer voor nu, gauw mijn bedje in want morgenochtend half zeven is het weer ijszwemmen geblazen. ( Echt!)

Weer terug in Noorwegen na twee intense weken met veel reizen en een heleboel indrukken. Rusland was een heel bijzondere ervaring. Zo’n contrast met de westerse samenleving. We verbleven op het platteland waar alles wordt gekenmerkt door verval en armoede. En in Sint Petersburg, de meest nabijgelegen stad, wordt je overdonderd door pracht en praal, rijkdom, “glitter and glamour”. Terwijl er op de stoep voor een dure modewinkel een afghanistan veteraan zonder benen ligt te bedelen. En de nouveau riche van Rusland vindt het kennelijk normaal om de Hummer midden op de stoep te parkeren. (Of doen ze dat in de PC Hoofdstraat ook?). Anyhow, We gingen er heen om met het bouwproject te helpen en dat is meer dan geslaagd. Ik heb hoofdzakelijk meegeholpen met het bouwen van een houtoven in baksteen. Deze was ook voorzien van een gietijzeren kookplaat zodat er gelijk gekookt kan worden. Het huis is twee jaar geleden gebouwd en dient als onderkomen voor gasten die op de nabijgelegen zorgboerderij komen werken. De overige teamleden hebben zich met de afwerking van de binnen- en buitenmuren beziggehouden zodat er alleen nog maar ramen en kozijnen geplaatst hoeven te worden.

Het reizen in Rusland was ook heel bijzonder. Gelukkig was er een gids/tolk bij, want anders waren we nu nog steeds niet terug, denk ik. Het grootste probleem is dat de kaarten in Latijns alfabet zijn en alle bordjes in het Cyrillisch. En hoewel de meeste Russen in de stad wel een beetje Engels spreken vertellen ze allemaal iets anders. En probeer dan maar eens het postkantoor te vinden….

Op weg naar Nederland ben ik via Oslo gegaan, dat kwam beter uit. Alleen had ik nog geen slaapplaats geregeld. Ik rekende erop dat ik in dezelfde jeugdherberg terecht kon waar ik altijd slaap als ik in Oslo ben, maar deze keer waren alle kamers bezet. Op zoek naar een andere goedkope slaapplaats kwam ik ineens een klasgenootje tegen. We hebben toen thee gedronken bij Gunnar, en die wist wel een oplossing. Ik kon bij zijn buurman logeren, die had een logeerkamer. Erg aardig van hem en ik mocht nog douchen ook. Hij mompelde iets van “want dat heb je wel nodig” volgens mij, maar dat verstond ik niet helemaal….De andere dag ging het vliegtuig naar Nederland laat in de middag dus ik had nog wat tijd over voor de Nasjonalgalleriet met werken voor Noorse schilders, natuurlijk de schreeuw van Munch, maar ook van Picasso, van Gogh, Rodin en veel Hollandse meesters uit de gouden eeuw. Daarna naar het Nobel Fredssenter waar een tentoonstelling was over de (grensen van) vrijheid van meningsuiting. De tragedie rond Theo van Gogh kwam daar ook nog ter sprake. Veel Noren weten hiervan, het heeft hier ook zeker indruk gemaakt wat er gebeurt is.

Daarna een paar heerlijke dagen in Nederland. Donderdagavond ben ik door Siska, Flip en Kiki van het vliegveld opgehaald en hebben we met zijn allen gezellig gegeten bij La Place boven de A4. Daarna bij mijn moeder geslapen en daar ben ik het weekend ook geweest. Flip en Kiki kwamen vrijdag na school logeren. ’s Avonds bij René en Charlotte op bezoek geweest waar mijn vader en Joke en Xander ook kwamen. Beetje aan de korte kant maar wel heel gezellig. Zaterdag heb ik met Flip en Kiki de verjaardagen gevierd. Ze mochten allebei wat kiezen en zo zijn we naar de tentoonstelling “Alles beweegt” in de Kunsthal geweest en daarna naar Tropicana.

Zondag zijn we bij Fort de Hel gaan kijken waar Sis aan het werk was, en daarna een bliksembezoek aan Bas en Annabel ( mooie keuken!!!) en daarna door naar Jan en Laura, waar Adje en Michel en de kinderen ook waren. Het was fijn dat ik zoveel mensen weer heb kunnen zien en diegenen die ik gemist heb zal ik vast de volgende keer wel op kunnen zoeken.

De terugreis verliep niet helemaal zoals gepland. Doordat het vliegtuig te laat uit Nederland vertrok miste ik de bus in Oslo. Helaas had ik geen geld voor een hotel en andere bussen reden niet meer dus ik besloot te liften. De eerste lift bracht me tot aan de rand van de stad waar de snelweg begint, daar had ik na een minuut of 10 de volgende al te pakken richting Hønefoss. Hij ging tot halverwege waar ik toevallig een bus tegenkwam die me tot aan Hønefoss bracht. Daarvandaan gaan er drie routes richting Bergen, maar helaas heb ik daar geen lift kunnen krijgen tot de volgende morgen. Kennelijk is liften voor bebaarde mannen midden in de nacht geen eenvoudige opgave.

De volgende ochtend ging het veel beter: een fysiotherapeut nam me mee naar Sokna, een gepensioneerde waterkrachtcentralebouwer nam me mee naar Noresund en gaf me krentebollen en meer dan 100 Kr aan wisselgeld. Tusen Takk! Bij het benzinestation kreeg ik een lift van een maatschapplijk werkster naar Gol en daarvandaan heb ik de bus genomen naar Aurland. Ik ben 16 uur onderweg geweest, maar afgezien van een frisse nacht in de buitenlucht kan ik er nu wel met een prettig gevoel aan terugdenken. Dat was wel anders toen ik net thuis was, maarja toen was ik ook al bijna 32 uur wakker. En helemaal goed voelde ik me toen ik zag dat de verblijfsvergunning binnen was. Dinsdag gelijk de papieren ingeleverd op school en nu maar hopen dat de beurs toegekend wordt. Het blijft spannend.

Komende twee weken staan in het teken van reizen. Morgen vertrekken we met zijn zessen naar Rusland voor een studieweek ( 10 dagen eigenlijk). Het thema is ecologisch bouwen en we gaan meehelpen met de bouw van een massaoven. Deze dient ter verwarming en voor warm water. Een Russische prof en een Noorse specialist zijn aanwezig voor het theoretische deel en verder zijn er nog een aantal deelnemers van enkele andere scholen.

Daarna kom ik voor een bliksembezoek naar Nederland, van 11 t/m 14 oktober. Helaas wat kort maar dat ging niet anders. In ieder geval lang genoeg om de verjaardagen van Flip en Kiki te vieren en familie bezoekjes. Ik verheug me er in ieder geval op!

Inmiddels zit ik al weer twee weken in de schoolbanken. Of liever gezegd, af en toe, want we gaan vaak naar buiten. Vorige week zijn we begonnen met een barbequefeest en de daarna zijn we met de boot naar Dyrdal gegaan. Dat is een afgelegen dal dat eindigd in het Nærøyfjord en valt gedeeltelijk onder door Unesco beschermd gebied. We zijn er twee dagen gebleven en hebben prachtig weer gehad. We hebben een oude bospaadje weer toegankelijk gemaakt en bij een oude bergboerderij hebben we struiken weggehaald. Verder lekker gegeten en in het fjord gezwommen en met iedereen kennis gemaakt. De tijd op school is ook goed, ik voel me inmiddels goed thuis en kan redelijk uit mijn woorden komen. Noors leren gaat erg goed met zoveel leraren!

Ik heb nog even geen Internet op mijn kamer, dus ik kan nog geen foto’s op de site zetten. Maar zodra dat geregeld is komen er weer plaatjes bij. Volgende week is er een trip naar de bergen om de visstand te gaan opnemen dat wordt dan gelijk de eerste overnachting in de bergen want het meer ligt op 1500 meter hoogte. En ik heb een baantje in de supermarkt gevonden voor twee avonden in de week dus het spaarvarken kan weer gevuld worden. Nu nog afwachten wanneer de studiebeurs rond komt en dan kan ik met een gerust hart een leuke tijd tegemoet zien. 

Hier is dan het beloofde verhaaltje over mijn reis naar Oslo van 5 tot 10 Augustus. Zondag ben ik met de auto die ik nog moest inleveren naar Flåm gereden en vandaar met de trein naar Myrdal. Onderweg bedacht ik wat ik allemaal vergeten was om mee te nemen, maar ach, mijn rugtas was toch vol…

In de loop van de middag kwam de trein in Oslo aan waar ik de rest van de dag een beetje heb lopen lanterfanten en hier en daar wat foto’s heb gemaakt zoals bij Akershus Festning en op het Rådhusplassen. Er was daar ook een mooie openlucht expositie met levensgrote dierenfoto’s van Steve Bloom. Verder een beetje mensen kijken, een heuse UFO gezien en ’s avonds een bioscoopje gepikt. Het was hartstikke mooi weer en warm tot laat in de avond zodat ik haast niet kon slapen van de hitte. ’s Morgens kwam ik erachter dat de ramen van de hotelkamer wél open konden dus dat was verder geen probleem meer. Maandag ben ik meteen naar het Norsk Folkemuseum op Bygdøy gegaan. Ik had een Oslo Pass gekocht waarmee je gratis met het openbaar vervoer mee kan en toegang hebt tot bijna alle musea. Het leuke van openbaar vervoer in Oslo is dat de boot er ook bij hoort, dus ik begon met een boottochtje in een heerlijk ochtendzonnetje.

In het museum heb ik een heel interessant gesprek gehad met een timmerman die bezig was een oude stal te restaureren en daar ronduit over wilde vertellen. Verder was er nog een demonstratie Lefse bakken, een traditioneel Noorse pannekoek. Ik vond het heel interessant om alle verschillende (landelijke) bouwstijlen door de geschiedenis heen te bekijken en te zien hoe men vroeger met allemaal lokale materialen wist te bouwen. In de loop van de middag begon het echt heet te worden en besloot ik dat het tijd was om af te koelen. Omdat ik behalve mijn petje ook mijn zwembroek vergeten was (het was ook niet bepaald zonnig toen ik wegging….) besloot ik naar het naaktstrand te gaan dat toevallig ook op Bygdøy ligt. In het Noors is het een fristrand, wat ik persoonlijk een betere naam vindt. Het was er knetterdruk maar gelukkig viel ik niet op met mijn witte billekes. Hoewel, de rest is nog nooit zo bruin geweest van al dat werk buiten…. ’s Avonds terug in het centrum besloot ik een rondvaart op een zeilboot te maken inclusief garnalen happen. Daar zat ik aan een tafel met een Noors-Russisch stelletje en haar Russische ouders. Dat was reuze gezellig en ik kan nu in ieder geval proosten op zijn Russisch en in het Noors.

De volgende dag heb ik het rondje Bygdøy afgemaakt met een bezoek aan het Vikingskipshuset waar diverse Vikingschepen en voorwerpen tentoongesteld staan, het Kon-Tiki museet over een beroemde Noorse ontdekkingsreiziger Thor Heyerdahl die met een vlot van balsahout en later met een papyrusboot de oceanenis overgestoken om te bewijzen dat Paaseiland en Polynesië vroeger wél door de bewoners van Latijns Amerika bezocht kan zijn. Daarna ben ik nog naar het Frammuseet geweest waar het schip Fram tentoongesteld word. Hiermee zijn diverse succesvolle expedities naar de Noordpool uitgevoerd en is de eerste keer de Noord-West passage ( boven Canada langs naar de Grote Oceaan) is bevaren. Hier valt ook te leren dat het niet erg is om 6 maanden in het ijs vast te zitten als je er maar voor zorgt dat je iets anders te doen hebt, zoals sleetje rijden naar Svalbard (Spitsbergen). Het de hele week mooi weer dus na deze monstermuseumtoer weer lekker afkoelen in het Oslofjord. ’s Avonds heb ik een tijdje bij een jongleur uit de USA, John Nations, staan te fotograferen en daarna ben ik naar hem toegegaan om te vragen of ie ook een paar kopietjes wilde hebben. Die wilde hij graag om naar zijn moeder te sturen. Daarna was er de clubnight van het Øyafestivalen dus ben ik een kroeg ingedoken om naar een bandje te luisteren. Geen idee wie het waren maar het was wel gezellig.

Woensdag begon het stadsleven toch wat teveel van het goede te worden en moest ik even de natuur in. Gelukkig kan dat heel goed in de buurt van Oslo dus ik ben met de T-bane ( metro) naar Holmenkollen gegaan, daar het Skimuseet bezocht ( toch!) en de skischans bestegen. Van Holmenkollen ben ik gaan rondlopen en ik kreeg van een lokale inwoonster van het gebied met de naam Nordmarka een interessante route ingefluisterd. Onderweg een beetje zwemmen, mét zwembroek inmiddels, bessen plukken en picknicken aan een spiegelglad meer. Later kwam ik een fotograaf tegen waarmee ik aan de praat raakte en hij liet me een plek zien waar regelmatig slangen zitten. We hebben er inderdaad één gevonden maar die was weg voordat ik een foto kon maken. Wel een markant figuur en we hebben een heel interessante namiddag beleefd.

Donderdag was de laatste dag van mijn bezoek aan Oslo en ik had in ieder geval nog het Munch-Museet op het oog. Edvard Munch is de schilder van “de Schreeuw“, volgens mij één van de bekendste Noorse schilderijen. Ik kwam erachter dat de rondleiding om één uur ’s middags begon dus ik besloot eerst naar de Botanisk Hage en het Geologisk- og Zoologisk museum te gaan. Een prachtig park middenin de stad met allerlei verschillende bomen en planten vanuit de hele wereld, waar nodig in een kas, en een museum over de geologie van Noorwegen en dinosauriers en over Noorse en uitheemse diersoorten. Hier was ook een expositie over homoseksualiteit onder dieren die wereldwijd heel veel aandacht heeft gekregen en discussie heeft opgeroepen. Daarna dus naar het Munch-Museet met rondleiding. Het is zeker de moeite waard om de rondleiding te volgen, want je komt veel meer te weten over de achtergrond van de soms bizarre en angstaanjagende schilderijen. Ook kom je in een normaal afgesloten ruimte waar men bezig is met het restaureren van de schilderijen die soms een geschatte afmetingen hebben van vijf bij twaalf meter! Na het Munch Museet ben ik naar het Vigelandsparken gegaan. Vigeland was een vriend maar later ook een vijand van Munch, omdat Munch beweerde dat het idee van de Monolith van Vigeland eigenlijk van hem was. En dan was het nog een incident met een vrouw waarmee ze beiden een relatie hadden. Dat was heel normaal in hun milieu en er waren afspraken wie op welke dag haar mocht zien, maar één van hen hield zich niet aan de afspraken…Toch leuk zo’n rondleiding, nietwaar? ’s Avonds ben ik met de boot naar Langøyene gegaan, één van de rustigere eilanden in de baai van het Oslofjord. Daar heb ik een heel leuk Noors meisje ontmoet waar ik de rest van de avond mee heb zitten kletsen. We konden nog net de zonsondergang meepikken voordat de laatste boot terugging.

Vrijdagochtend had ik al om half zeven de trein terug en eigenlijk had ik nog geen idee wat ik de rest van de dag ging doen. Toen hoorde ik iemand praten over het huren van een fiets in Haugastøl, het beginpunt van de Rallarveggen die onder andere naar Flåm loopt. Daar had ik ook wel oren naar dus ik vroeg of je een fiets moest reserveren maar dat was niet nodig. Het weer zag er nog steeds goed uit dus ik maakte mijn plan. De tocht is 87 kilometer lang, van Haugastøl op ongeveer 1000 meter hoogte naar Finse op 1222 meter, dan nog een stukje omhoog naar 1343 meter en vandaar naar Hallingskeid en Myrdal op 863 en dan als een raket naar beneden naar Flåm op twee meter boven zeeniveau. Ik heb er zes uur en een kwartier over gedaan en da’s inclusief foto’s maken. Niet slecht volgens mij want ik ben niet ingehaald. Het was heel leuk om over de losse keien te fietsen en soms zo steil dat je amper je fiets omhoog kan duwen. En dat er hier en daar nog sneeuw lag maakte de uitdaging alleen maar groter. Al met al een geslaagde afsluiting van de vakantie, gevierd met kip en patat in Flåm en daarvandaan lekker met de trein naar Dalsbotten.